Regen
Door: Robbert
Blijf op de hoogte en volg Robbert
29 Juli 2010 | Italië, Marina di Pisa
Het regende. Of beter: het stortregende. Er hoort in Toscane in juli maar een paar millimeter regen te vallen, maar elke regel kent wel eens een uitzondering. Het was noodweer, en daar bleek niet de hele camping op voorbereid te zijn.
Tegen de tijd dat mensen weer voorzichtig naar buiten durfden te komen, na een wolkbreuk van drie uur, was de ravage duidelijk. Sommige tenten waren van binnen net zo doorweekt als van buiten, en ergens probeerde iemand een heus matras te drogen te zetten, en veel mensen begrepen ineens het nut van scheerlijnen.
De buitenslapers zullen vermoedelijk ergens anders heen gedreven zijn. Alleen de Duitsers tegenover ons, die toch tot die nacht buiten sliepen en alleen een binnententje hadden staan voor de bagage, hadden passende maatregelen genomen – door een zeil over het tentje heen te spannen. Een effectief staaltje van Duitse gründlichkeit. Onze tent was trouwens keurig droog.
Die avond bewees het weer dat het altijd nog erger kon. Het onweer kwam in een hogere versnelling nog eens terug, en toen een deel van het stroomnet van de camping uitviel begon er toch wat personeel nerveus te kijken. Een mooie afsluiter, een paar minuten na het einde van het noodweer, kwam van een boom een meter of vijftig naast ons. Na de storm, de regen en de bliksem te hebben doorstaan, besloot hij dat dit toch het moment was om vermoeid ter aarde te storten.
Het is weer eens wat anders dan brandende zomerzon.
Tegen de tijd dat mensen weer voorzichtig naar buiten durfden te komen, na een wolkbreuk van drie uur, was de ravage duidelijk. Sommige tenten waren van binnen net zo doorweekt als van buiten, en ergens probeerde iemand een heus matras te drogen te zetten, en veel mensen begrepen ineens het nut van scheerlijnen.
De buitenslapers zullen vermoedelijk ergens anders heen gedreven zijn. Alleen de Duitsers tegenover ons, die toch tot die nacht buiten sliepen en alleen een binnententje hadden staan voor de bagage, hadden passende maatregelen genomen – door een zeil over het tentje heen te spannen. Een effectief staaltje van Duitse gründlichkeit. Onze tent was trouwens keurig droog.
Die avond bewees het weer dat het altijd nog erger kon. Het onweer kwam in een hogere versnelling nog eens terug, en toen een deel van het stroomnet van de camping uitviel begon er toch wat personeel nerveus te kijken. Een mooie afsluiter, een paar minuten na het einde van het noodweer, kwam van een boom een meter of vijftig naast ons. Na de storm, de regen en de bliksem te hebben doorstaan, besloot hij dat dit toch het moment was om vermoeid ter aarde te storten.
Het is weer eens wat anders dan brandende zomerzon.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
